Interview met Laura de Groot-Trivulzio

De markt van vlees is aan het dalen, maar jullie schijnen te groeien. Hoe kan dat?
Wij zien onszelf niet als vleesproducent, maar als speler in hartige snacks. Een van de grote trends in food momenteel is proteïne, dus eiwitten, en vlees is van nature een bron van eiwitten. Omdat mensen steeds drukker zijn en niet meer alle maaltijden aan tafel eten, snacken ze meer. Wij zien daarom ruimte in die categorie, waar vooral producten met veel suiker in zitten. Die geven een korte energiepiek, maar daarna wil je weer iets eten. Proteïne geeft langduriger energie. Natuurlijk moet je dieet in balans zijn. Elke dag vlees eten hoeft niet, maar in een gezond patroon is zeker ruimte voor vlees. We kijken overigens ook naar plantaardige producten.

In welke fase zit jullie organisatie?
De EMEA-divisie bestaat nu tien jaar en is in die tijd hard gegroeid. Niet alleen is de omzet verdubbeld, ook qua mensen en professionaliteit is het snel gegaan. We staan nu op het punt dat de organisatie verandert van een kleine groep generalisten die veel verschillende dingen doen, naar een organisatie met meer specialisten en meer structuren en processen. Wat blijft, is de ambitie om hard te groeien, zeker op de lange termijn. Jack Link’s is een familiebedrijf. De Amerikaanse eigenaar, Troy Link, heeft een langetermijnvisie en ambitie.

Hoe groot is de invloed uit Amerika?
Wij hebben veel vrijheid; natuurlijk alleen maar als we de uitdagende doelstellingen blijven verwezenlijken. Troy is een slimme vent. Hij snapt dat het voor de EMEA-markt niet werkt om Amerikanen in ons managementteam te hebben. Wat wel Amerikaans is, is de gepassioneerde ‘can do’-mentaliteit. Het is een beetje als ‘the American dream’: alles kan en ‘the sky is the limit’. Ik vind het ook mooi dat de organisatie vanuit het niks helemaal zelf is opgebouwd. Die droom en visie, dat is cool.

Hoe is de cultuur verder bij Jack Link’s?
Direct. Het is een kruising van de Nederlandse en Amerikaanse mentaliteit. Dus geen nonsens. Het draait om de output, resultaat en om snelheid. Dat waardeer ik. Processen waren lange tijd minder belangrijk. Onderdeel van de huidige transitie is dat we vaker niet alleen naar de executie en de korte termijn kijken, maar ook naar de strategie voor de langere termijn. Qua mensen is het bijzonder dat er in het Amsterdamse EMEA-hoofdkantoor van 70 personen wel 30 nationaliteiten werken.

Jij bent van oorsprong Italiaans. Hoe ben jij in Nederland beland?
Vóór Jack Link’s heb ik vijftien jaar bij Heineken gewerkt. Eerst in Italië en later in Polen. In 2006 ben ik naar Nederland verhuisd, omdat ik hier een mooie stap kon maken. Ik dacht toen dat ik een paar jaar zou blijven, maar achttien jaar later ben ik er nog steeds. Ik ben hier getrouwd met een Nederlandse man, heb kinderen gekregen, ben gescheiden en kort geleden weer getrouwd met een Nederlander. Dus voel me ik hier thuis en helemaal blij.

Waarom verruilde jij een corporate voor een familiebedrijf?
Ik heb bij Heineken vijftien prachtige jaren gehad en veel geleerd, van business development, consumentenmarkt, innovatie tot trade marketing. Op een gegeven moment was ik toe aan een complete rol, zoals die van marketingdirecteur. Ik kon die rol in het buitenland krijgen, maar wilde daar vanwege de privé- en gezinsomstandigheden niet naar toe. En ik had geen interesse in een ‘global’ functie, omdat ik daar te weinig snelheid in vond zitten. Ik wilde graag werken voor een kleinere organisatie, met meer snelheid en vrijheid en dan liefst in een familiebedrijf vanwege de langetermijnfocus. Toen kwam Jack Link’s op mijn pad en dat was een match.

Wat is jouw leiderschapsstijl?
Ik geef vertrouwen en werk graag met mensen die zelfstandig zijn. Ik ben helemaal geen micromanager. En ik werk snel. Soms te snel. Ik wil altijd vooruit bewegen, maar moet soms even wachten tot de anderen ook zijn waar ik ben. Verder ben ik direct en open: ik zal snel aangeven wat er niet goed loopt en verwacht dat ook van mijn team. Ik hou namelijk niet van verrassingen en ook niet van mensen die achteroverleunen. Daar ben ik wel een beetje extreem in: ik hou van pro-activiteit, energie en passie.
Het liefst werk ik in een groep. Samen sparren heb ik ook nodig om nieuwe ideeën te krijgen. Ik wil graag complementair zijn aan de mensen van mijn team, anders gaan we hetzelfde doen. En ik heb aandacht voor de menselijke kant. Ik geloof er niet in dat je je privéleven thuis kunt laten. Je haalt het beste uit je mensen als je weet wat er in hun leven speelt. Dan voelen ze zich ook eerder gewaardeerd. Ik wil mensen begrijpen met al hun plussen en minnen. Ik geloof dat je dan ook een betere manager of leider bent.

Heb je inspiratiebronnen?
Ja. Mijn vader. Hij is de eerlijkste en meest integere persoon die je kunt bedenken. Hij werkte als financieel directeur in Italië en ik zag hem elke dag met zijn stropdas en aktentas naar zijn werk gaan. Van hem heb ik geleerd om altijd open te zijn. Ik kan niet tegen mensen die spelletjes achter iemands rug spelen of oneerlijk zijn. Ook heb ik bewondering voor sporters; de discipline die zij hebben om altijd aan hun doel te blijven werken. Zelf heb ik in Italië tot mijn 19e op hoog niveau getennist en trainde ik wel zes of zeven uur per dag. Ik ben overigens niet ‘in competitie met anderen’, maar vooral met mezelf. Ik wil altijd vooruitgaan.

Heb jij hobby’s?
Ik hou van reizen, ben gek op Brazilië, maar ook op andere Latijns-Amerikaanse landen. En onze vijf kinderen kun je ook als een grote hobby zien. Verder ben ik heel sportief. Tennis doe ik niet meer, wel allerlei vechtsporten, zoals kickboksen en ‘mma’
(‘mixed martial arts’, red.), samen met mijn man. Ook hou ik veel van dieren: katten, honden en paarden. Ik ben heel actief en ga ’s avonds nooit vóór één uur naar bed. Aan vijf of zes uur slapen heb ik genoeg, dus ik kan in de avonduren nog veel doen. Alleen op zondagochtend slaap ik uit. Mijn man is ook druk en die zondagochtend is ons herstelmoment. En verder: paardrijden. Vroeger deed ik ook wel wedstrijden in ‘eventing’ (onderdeel uit de paardensport, een ‘meerkamp’, met springen, dressuur en cross, red.). Met mijn paard Ottello heb ik een bijzondere band. Die was zelfs bij mijn bruiloft aanwezig. Met hem kan ik lezen en schrijven. Hij voelt precies aan hoe ik me voel.

Heb je ‘guilty pleasures’?
Als ik een lange dag heb gehad, eet ik altijd een zakje chips. Dan kan ik weer verder. En verder ben ik gek op tassen en schoenen. Schoenen, daar heb je er eigenlijk natuurlijk maar twee van nodig, maar ik word er heel blij van. Je ziet mij bijna elke dag met een andere tas of andere schoenen.