local_offer Interview

Interview met Eef Kraaijeveld

Operationeel Directeur en Mede-eigenaar De Kroes Group
januari 2024

Josceline Bogaers is columniste van FoodPersonality. Zij interviewt managers uit de FMCG over hun visie op leiderschap, hun dromen en hun ergernissen. Dit keer: Eef Kraaijeveld, operationeel directeur en mede-eigenaar van De Kroes Group.

"“We gaan bij De Kroes weer uit van onze eigen kracht.”"

Hoe gaat het met De Kroes nu?
We zitten in een reorganisatiefase. Dat klinkt vaak meteen negatief, maar dat is het niet. De ontwikkelingen van de afgelopen vijf jaar hebben zoveel teweeggebracht dat wij op een andere manier naar de organisatie zijn gaan kijken. Dat kwam deels door corona, maar ook door andere zaken. Van oudsher was er hier één vestigingsdirecteur en die had alles voor het zeggen. Nu we ook bedrijven in het buitenland hebben, kan dat niet meer. En ook op salesgebied is er het een en ander veranderd, zoals de positie die we innemen in de markt. Als ‘privatelabelaar’ hebben we ons een tijd iets te veel laten leiden door retailers en inkopers.

Wil je dat eens uitleggen?
Wij maken van oudsher kaaskoekjes, maar door de veranderende wensen van de retailer moet je als producent aan steeds meer eisen voldoen. Bijvoorbeeld op het gebied van duurzaamheid en gezondheid. Als je daar niet snel genoeg op inspeelt, zijn je traditionele producten ineens niet goed genoeg meer. Bovendien, als je als privatelabelspeler altijd ja zegt tegen elke wens van een retailer, verlies je kritische massa. Want de een wil een product met minder zout, de ander wil palmolievrij en de derde wil weer iets anders. Dat maakt onze inkoop duurder en dan ga je jezelf uit de markt prijzen.

Wat hebben jullie daaraan gedaan?

We hebben gekeken hoe we dit anders konden oplossen en opnieuw nagedacht over wie we zijn en wat we willen. De laatste anderhalf jaar is productontwikkeling geen ondergeschoven kindje meer, maar hebben we wekelijks sessies om te kijken wat we zelf willen. Want: een kaaskoekje moet lekker zijn en zal nooit echt gezond zijn. We gaan weer uit van onze eigen kracht. Ook delen we onze schapvisie steeds meer met retailers en nemen daarin ook de ontwikkelingen mee die we in Frankrijk en Duitsland zien.

Welke rol spelen jullie ontbijtcrackers hierbij?

Sinds 2016 produceren we ook ontbijtcrackers en dat is inmiddels ons belangrijkste artikel. Overigens zijn dat niet alleen crackers voor het ontbijt. Er zijn allerlei varianten, waardoor onze crackers ook geschikt zijn als tussendoortje, bij de lunch of als ‘vieruurtje’. En we hebben ‘on the go’-verpakkingen. We vragen ons inmiddels soms af of we een aperitiefbiscuitproducent zijn die ook ontbijtcrackers maakt, óf een ontbijtcrackerproducent die ook aperitiefbiscuits maakt.

Hoe is de samenwerking met retailers?
Goed. Meer dan de helft  van onze omzet komt uit Frankrijk en sinds 2005 hebben we daar een verkoopkantoor. We hebben daar toen een commercieel directeur en assistent heen gestuurd die vloeiend Frans spraken om de markt beter te bedienen. Onze contacten daar zijn zo goed dat andere producenten ons vragen om hun agent te zijn. Maar dat doen we alleen als een product een aanvulling is op onze eigen producten en als de retailer erom vraagt. Dan helpen we graag, maar we hebben inmiddels vier eigen bedrijven. Onze eigen producten overal op tijd aangeleverd krijgen, is soms al lastig genoeg.

Ben je blij met de ingeslagen weg?
Ja. Het nadeel is wel dat ik geen geduld heb en de stappen sneller zou willen maken. Maar dat lukt niet altijd. Sommige mensen werken al meer dan dertig jaar bij De Kroes en die zien niet altijd het voordeel van verandering in. Inmiddels zijn er ook nieuwe mensen met frisse ideeën binnengehaald, die anders naar de organisatie kijken. Die zijn belangrijk, want we moeten mee. Alles verandert.

Wat zijn de ambities voor de komende tijd?
We willen de capaciteit in onze vier fabrieken beter gaan benutten. Er is nog voldoende productiecapaciteit en ruimte om te groeien, maar personeel is niet zo makkelijk te vinden. Wij maken veel verschillende producten, met veel ingrediënten. Daardoor zijn onze processen best specialistisch en valt het werk niet zo makkelijk te automatiseren. Uitdaging nummer één is een stabiele basis, zodat de fabrieken kunnen blijven voortbestaan. Henri Verhagen en ik hebben geen behoe e om ons bedrijf te verkopen. We zijn een familiebedrijf en vinden het daarom extra belangrijk dat het blij  bestaan. Misschien willen mijn zoons of de dochters van Henri het wel overnemen. Een van zijn dochters komt ons elke dinsdag al helpen op kantoor. Maar: ze moeten doen wat ze zelf willen en ook wel geschikt zijn. Als het kan, kan het. Anders is het ook helemaal prima. Voorlopig willen mijn zoons van 9 en 12 nog profvoetballer worden.

Hoe is jouw carrière verlopen? Je bent inmiddels ook verantwoordelijk voor sales, begreep ik.
In 2001 begon ik bij De Kroes toen ze een financieel manager zochten. Ik had bedrijfskunde in Maastricht gestudeerd en dacht: dit kan ik wel vijf tot tien jaar doen. Daarna zijn er eigenlijk altijd nieuwe uitdagingen geweest, zoals het openen van het Franse kantoor, meerdere overnames en een buy-out. Ook heb ik zelf aandelen in het bedrijf kunnen verwerven. Toen de commercieel directeur anderhalf jaar geleden wegging, heb ik zelf gedeeltelijk de leiding over sales genomen. Dat doe ik nu samen met een oud-commercieel directeur, die vanuit zijn chateau in Frankrijk de strategie bepaalt. Ik houd me bezig met de dagelijkse zaken, kostprijzen, aansturing en afzet.

Wilde je altijd ondernemer worden?
Ik wilde altijd al zelf beslissingen nemen. Ik stond graag vooraan en wilde overal over meedenken. Bij hockey was ik bijvoorbeeld ook de aanvoerder. Ook bij De Kroes wilde ik graag meedenken over de oplossing van bepaalde vraagstukken. Uiteindelijk moet iemand dan beslissingen nemen en sommige mensen hebben daar meer moeite mee dan ik.

Heb je wel eens verkeerde beslissingen genomen?
Ja, maar dat is niet erg. Dat waren ook niet echt verkeerde beslissingen, maar keuzes die beter konden. Ik ben daarin heel nuchter. Het gaat erom dat je samen een oplossing vindt. En er zijn altijd meerdere mogelijkheden die tot een goede oplossing leiden

Wat is jouw leiderschapsstijl?
Mensen vinden mij redelijk direct. Henri en ik durven allebei te zeggen waar het op staat. Die eerlijkheid en duidelijkheid worden ook wel gewaardeerd. Ik streef verder altijd naar het maximale resultaat en stimuleer het team om zelf na te denken en zaken op te lossen. Toen ik bij De Kroes begon, was ik de enige financiële medewerker en vond ik mezelf een einzelgänger. Nu vind ik het leuk om projectgroepen op te zetten en samen oplossingen te bedenken. Dat projectgestuurd werken heb ik al tijdens mijn studie geleerd en het is volgens mij de beste manier om problemen op te lossen. Je moet bijvoorbeeld sales en productie bij elkaar zetten om te voorkomen dat sales zegt: ‘productie maakt wat wij niet kunnen verkopen’ en andersom.

Waar ben jij minder goed in?
Ik ben perfectionistisch en zou meer zaken moeten delegeren. Ik laat niet zo makkelijk iets los. Zo controleer ik bijvoorbeeld nog steeds alle inkoopfacturen die bij ons binnenkomen, een stuk of zevenduizend per jaar. We hebben overigens wel een systeem om facturen makkelijk in te boeken.

Dus jij doet veel zelf…
Misschien wel, maar ik vind dat ik een gezonde balans heb tussen werk en mijn gezinsleven. Dat is een kwestie van prioriteiten stellen. Ik sport drie keer per week – fietsen en padellen – en train twee keer per week het voetbalteam van een van mijn zonen. Daarvoor ga ik een uurtje eerder weg van het werk en dan klap ik ’s avonds mijn laptop wel weer open. Als dat nodig is. En ik kan ook nog een boek lezen en af en toe tv kijken.

Wat is een misvatting over jou?
Geen idee. Ik vind het niet zo belangrijk wat anderen van mij vinden. Maar ik denk wel dat ik me prima tussen alle lagen van de bevolking kan bewegen.

Waar erger jij je aan?
Omdat ik perfectionistisch ben, wil ik dat mensen hun werk goed doen en het maximale proberen. Dat is niet altijd het geval. Vroeger ging niemand bij ons om vijf uur weg. Nu is het kantoor even na vijven vrijwel leeg en dat kan ik niet altijd verklaren als ik naar de resultaten kijk. Dat vind ik wel lastig. Sommige dingen zijn nu minder belangrijk dan vroeger. Ik bijt dan maar op mijn bovenlip en probeer er niet te veel van te vinden. Ik los het ook op door meer op resultaat te sturen.

Heb jij een bucketlist?
Niet meer. Ik wilde een marathon lopen en dat heb ik in 2010 gedaan. Verder heb ik niet zoveel wensen en eisen. Als je iets graag wil, moet je het gewoon doen. Ik ben daarin heel nuchter en maak me niet zo druk over dingen waar je geen invloed op hebt. Dat komt misschien ook doordat ik ooit zes weken van ziekenhuis naar ziekenhuis pendelde. Mijn zus lag op haar sterfbed, terwijl mijn oudste zoon in een ander ziekenhuis voor zijn leven vocht omdat hij twaalf weken te vroeg was geboren. Op de dag dat hij naar huis mocht, overleed mijn zus. Zoiets heeft invloed op je karakter.

2024 Copyright - People Select